Feel Good voelt zich niet zo goed, laat advocaat wéér brieven sturen

Het houdt niet op, niet vanzelf…

Dit keer zijn het niet de (voormalig) vrijwilligers die door Joey Koeijvoets van FeelGood Radio worden bedreigd door advocatenkantoren, dit keer zijn wij het mikpunt. Want vervelend, natuurlijk, al die kritische vragen en negatieve bevindingen. Maar het adagium “wie geschoren wordt, moet stilzitten” is aan Koeijvoets niet besteed. Dus nam hij advocatenkantoor Vogelaar Bosch Speijer in de hand (dat is dezelfde Bosch als deze Bosch) om te proberen de politiek monddood te maken – enige inconsistentie in aanpak kunnen we Koeijvoets in elk geval niet verwijten.

De eerste ‘dreigbrief‘ bereikte ons via de griffier van de gemeente. Vreemd, want de aangetekende post werd naar de postbus van onze vereniging gestuurd. Nog vreemder, omdat in de brief helemaal niet vermeld werd dat een afschrift van die brief aan de raad gestuurd zou worden. Navraag bij de griffier leerde dat de brief ook niet door de advocaat, maar door Koeijvoets aan de griffier werd gestuurd. Netjes, hoor!

Maar nog groter werd onze verbazing toen land- en tuinbouwadvocaat Jeroen Hendriks (we maken geen grap) afgelopen vrijdagmiddag namens hetzelfde advocatenkantoor weer in de pen klom. Of we ‘sorry’ willen zeggen en alle teksten van onze website willen verwijderen want niet eerlijk, of anders onze agenda vrij willen maken voor een afspraak bij de rechtbank. Is ‘ie nu helemaal van de pot ge%#^$?! Wij halen nota bene misstanden boven tafel die we o.a. op basis van openbaar(!) bronmateriaal en getuigenverklaringen kunnen staven, maar vervolgens denkt Koeijvoets dat het een goed idee is om met gemeenschapsgeld tegen een politieke partij te procederen.

Wij zijn echt niet te beroerd om ons ongelijk toe te geven, in het geval we over enig onderwerp geen gelijk hebben. Als dat het einde van een politiek, democratisch en publiek proces is, soit. Als politieke partij vinden we het onze taak om een kritisch tegenlicht te bieden voor de werkzaamheden van de gemeente Rijswijk. Daarbij is het ons (grond)recht dat we over onderwerpen die de gemeenschap aan gaan en met gemeenschapsgeld worden betaald, iets mogen vinden. Dat sommigen dat niet leuk vinden, is hun probleem. Maar dat een enkeling vervolgens denkt ons de mond te moeten snoeren via de rechtbank, is ronduit schandalig! Het bewustzijn lijkt niet in te dalen dat ons onderzoek niet is gebaseerd op drijfzand, maar op feiten. Die feiten zijn terug te vinden in publieke documenten: beschikkingen, verklaringen, memorandi, brieven, notities, raads- en collegebesluiten, gespreksnotities, email-wisselingen, begrotingen enz. enz. We zien het niet als onze taak om die documenten te op waarheid te laten toetsen door een land- en tuinbouwadvocaat of door Koeijvoets zelf, omdat ze niet eens door ons geproduceerd zijn, maar door Koeijvoets en de zijnen zelf. Mocht één van die twee daaraan twijfelen, dan zijn we natuurlijk altijd bereid om de rechter te vertellen waar hij die stukken kan vinden. Tot die tijd houden wij ons liever bezig met het politieke proces, en wachten we op de antwoorden van het college op de door ons ingediende artikel 42-vragen.

Tot slot: mocht het politieke proces daar aanleiding toe geven, dan behouden we ons te allen tijde het recht voor om aangifte te doen tegen Koeijvoets wegens oplichting, fraude en verduistering van gemeenschapsgeld. Maar wat ons betreft is het genoeg dat de politiek en gemeente hun werk goed, maar vooral mógen en kunnen doen.